Column Ronald van der Horst – TOYOTA

925

✍🏻 Ronald van der Horst

Ik ben een echte Toyota rijder. Nu al meer dan een miljoen kilometer. Toyota staat voor degelijkheid en betrouwbaarheid.

Bij Louwman, importeur van de Japanse auto, ontstaat bij de directie het idee om in de huidige wereld, waar duurzaamheid voorop staat, dat er misschien wel behoefte is aan elektrische motoren. Slogan: Door files te vermijden, kan je goedkoper en sneller rijden”. Als je een motor hebt dan kan je langs elke file in de spits rijden. Echt een gat in de markt nu de spitsfiles weer erger en langer zijn dan voor corona.

Door Louwman worden de dealers gestimuleerd om in hun showroom ook een plek voor de nieuwe Energica e-motor in te richten. Veel grotere dealers hebben veel ruimte en staan ruimte af. Kleinere dealers lukt dat niet. Het personeel uit de werkplaats krijgt een omscholing tot motormonteur. De PR campagnes worden nu vooral gericht op de Energica e-motoren. Duurzaam, goedkoper dan een auto, voel je vrij etc. Er worden in de showroom steeds minder Toyota auto’s tentoongesteld. Al die ruimte gaat naar de nieuwe e-motoren. Als Toyota rijder begin ik de gevolgen te merken. Als ik een afspraak voor een grote onderhoudsbeurt moet maken, moet ik nu al 3 maanden wachten. En bij een probleempje met mijn auto kan ik een afspraak maken voor over een week.

Door de mindere campagnes loopt de verkoop van de Toyota auto’s verder terug. Om toch nog wat winst te behalen moet de prijs van de auto’s omhoog. Hieruit volgt dat er voor de kleine man geen auto meer te koop is. Alleen als je fors je portemonnee kan trekken, kan je nog een Toyota kopen. Daartegen hebben de e-motoren een vlucht gemaakt.

De aandeelhouders van Toyota beginnen te morren. Ze zien de koers van hun aandelen Toyota kelderen. Ze eisen het aftreden van de raad van commissarissen omdat die niet voorkomen heeft dat hun aandelen minder waard zijn geworden en er geen dividend meer wordt uitgekeerd.

Trouwe Toyota rijders zijn inmiddels afgehaakt en zijn naar andere merken overgestapt waar ze nog wel de service krijgen die zij verlangen. Internationaal is Toyota Nederland voor Toyota wereldwijd niet interessant meer. Zij krijgen als laatste de nieuwste modellen geleverd. In de rest van de wereld zijn nog wel blije Toyota rijders. In Nederland is de e-motor een belangrijke speler maar wereldwijd wordt ze alleen nog in een paar omliggende landen verkocht.  De rest van de wereld is niet ingesteld op het overal neerzetten van laadpalen. Toyota stond ooit op de 2e plaats achter VW op de lijst van meest verkochte auto’s in Nederland. Maar is inmiddels afgezakt naar de 20e plaats. Einde van een tijdperk.

Deze metafoor speelde door mijn hoofd na de open brief en het gesprek met de KNLTB. En ook nu met de gang van zaken bij Arnolduspark in Hoofddorp. Eerder waren daar 3 tennisbanen voor padelbanen ingeruild. De eigenaar van Arnolduspark wilde de laatste 5 indoortennisbanen komende zomer ook veranderen in padelbanen. Hierdoor is er geen plaats meer voor indoortennis. Erwin de Groot startte een petitie die in de kortst mogelijke tijd door 518 mensen was ondertekend. De eigenaar was bereid om de petitie in ontvangst te nemen maar gaf, bij ontvangst, meteen aan dat er niets veranderde aan zijn plannen. Het ging hem om het behalen van meer winst.

Maar gaat het altijd om het behalen van winst? Of ben je ook schatplichtig aan diegene die je de kans heeft gegeven om jouw -als oud toptennisser- een tennispark te laten leiden? Ben je ook niet schatplichtig aan het tennis waar je je opleiding hebt genoten? Diezelfde opleiding die andere talentvolle tenniskinderen ook graag zouden willen krijgen, maar die hen nu wordt ontnomen?

Soms is het voor mij logisch dat een haleigenaar, om zijn hoofd boven water te houden, de stap naar padel moet maken om te kunnen blijven ondernemen. Dat zou kunnen gelden voor de eigenaren van de Heuvelrug in Doorn. De mooiste tennishal van Nederland met zijn unieke tennismuseum en fantastische tennissfeer moet de helft van de banen inleveren. Maar als je, als Arnolduspark eigenaar dik in de Quote top 500 staat, heb je niet direct de noodzaak om de tennissers aan de kant te zetten om je hal te runnen. Zeker als je dan ook nog met je bedrijf member bent van de Grand Slam Cup. Op hun site https://grandslamclub.nl/ staat:

De Grand Slam Club is de premium toptennis gerelateerde exclusieve business club van Nederland. De Grand Slam Club verbindt de zakelijke markt en toptennis in Nederland met als doel de infrastructuur van toptennis in Nederland voor lange termijn te ondersteunen.

Dit is mijn laatste column die ik nog wil besteden aan de teloorgang van tennis door padel. In bovenstaande hallen werden heel veel Junior Tour toernooien gespeeld. Dus minder kans voor jonge spelers om zich te meten met elkaar. Ik stelde in een eerdere column de vraag of padel het paard van Troje is. Maar de afgelopen maanden is mij duidelijk geworden dat het padel hét paard van Troje is!

Ik hoop dat de KNLTB op korte termijn met een hulpplan komt om kinderen de kans te blijven geven om zich als tennisser te ontwikkelen en dat de KNLTB komt met een visie op korte en lange termijn om een prachtige- en wereldsport als tennis voor Nederland te behouden. Anders zou het wel eens gedaan kunnen zijn met het ”Toyota” rijden.

Aan de eigenaar van Arnolduspark zou ik willen meegeven dat het niet altijd gaat om geld. Je kunt ook heel rijk zijn met minder geld, door veel te geven. Denk daarbij aan Ghandi. Citaat van Mahatma Ghandi:

De aarde biedt voldoende om ieders behoefte te bevredigen, maar niet ieders hebzucht”.

Wees tevreden met minder, dan krijg je meer. Niet in geld maar in meer blije tennissers.