COLUMN RONALD VAN DER HORST – OLYMPISCHE DROOM

34

✍️ Ronald van der Horst

De Olympische Spelen zijn nog volop aan de gang. Het wilde in het begin niet echt vlotten met de resultaten van Team.nl, maar daar is gelukkig na een paar dagen nu wel een kentering in gekomen. Het toernooi is voor de tennissers al afgelopen na de corona besmetting van Jean-Julien Rojer en de uitschakeling van Kiki en Demi in het damesdubbel.

Hoewel er ontzettende topprestaties worden geleverd door alle atleten mis ik dit jaar het meelevend publiek bij alle evenementen. Dat maakt de Olympische Spelen zo bijzonder. Atleten uit verschillende landen die elkaar stimuleren om het beste te geven onder luide aanmoedigingen van landgenoten en sportliefhebbers uit heel de wereld. Met alle logische coronabeperkingen voor de atleten is de glans van het toernooi af. Juist het door elkaar lopen van alle sporters geeft een extra boost om ook een topprestatie te leveren. Hoe bijzonder is het als je als kleine turnster in de eetzaal naast een basketballer uit de NBA zit te eten.

Ik heb dat van dichtbij meegemaakt tijdens de Olympische Spelen in Montreal. Ik was, samen met Joyce Zuijdam, voorgedragen door de KNLTB aan het NOC om afgevaardigd te worden naar het Olympische Jeugdkamp. We waren toen 3 weken lang in het jeugdkamp en konden toen 2 weken lang naar allerlei sporten toe. Juist de verbroedering tussen de verschillende landen maakte het evenement zo bijzonder.

Nu blijft het vooral gaan om de topprestaties in de verschillende sporten. Misschien zijn die nog wel uitzonderlijker omdat het hele voorbereidingstraject naar de OS door de corona nog veel lastiger was. Opvallend is dat in andere sporten dan tennis ook opeens hele jonge sporters onverwacht met de medailles aan de haal gaan. Bij de nieuwe sport op de OS, het skateboarden bij de dames, stonden twee 13 jarigen op de hoogste treden. Bij deze sport was er nog iets opvallends. Gaat het bij andere sporten vooral om het beter zijn dan je tegenstander, bij deze sport is er ook waardering van de andere deelnemers als een moeilijke trick lukt. Ik zie dat ook voor mij dat er op skateveldjes in de hele wereld een trick gedaan wordt en dat anderen dat dan proberen na te doen of weer iets nieuws gaan bedenken. Het elkaar steeds nadoen en uitdagen. Die instelling zou ik soms wel meer terug willen zien bij het tennis. Respect en waardering voor een tegenstander. Nu hoor ik luidkeels een uitspraak van een geplaatste speler als hij achter staat tegen een lager gerankte speler. ”Wat slecht ben je. Hij kan er helemaal niets van. Hij kan alleen maar pielen.”

Zo jong en snel als het kan gaan bij het skateboarden kan bij tennis niet. Daar is de sport te complex voor. Na het treurige afscheid van Kiki zullen we nog even moeten wachten op opvolging. Ik denk dat er best wel talent in Nederland is. En dan is het talent zijn bij tennis een zeer veelomvattend begrip. Dat zijn niet alleen tennis technische aspecten of de fysieke mogelijkheden, maar ook het zelfstandig kunnen werken en er alles voor over te hebben. Dat kan in het enkelspel maar misschien ook wel heel goed in het dubbelspel. Als daar ook meer waardering voor is dan zal daar een stimulerende werking vanuit gaan. Misschien moet er wel veel meer geselecteerd worden op talentvolle spelers met dubbelspelkwaliteiten.

Maar ook begeleiding met maatwerk kan zorgen voor een snelle progressie. Voorwaarde is dat er een coach gezocht moet worden die past bij de speler. Daarbij gaat het voor mij om onvoorwaardelijke steun van de coach. Het boek van Brad Gilbert raakte mij zozeer dat ik het destijds heb laten vertalen. De KNLTB heeft daar een faciliterende taak in. Het laten vallen van de huidige spelers en het nu volledig richten op een jongere lichting geeft het onvermogen van de KNLTB aan om spelers op te leiden naar de wereldtop. Er moet iets structureel veranderen in de gedachten wat de beste manier is om spelers te begeleiden naar de wereldtop. Want er is talent genoeg, maar dan moet je wel een bredere kijk hebben. Daarom zijn de Olympische Spelen toch goed om naar te kijken en te luisteren naar de achtergronden hoe talent de wereldtop bereikt.

Met hartelijke groet, Ronald