COLUMN RONALD VAN DER HORST – DE EERSTE KEER

558

Ronald van der Horst

DE EERSTE KEER

Het is een bijzonder jaar door het corona. De voorjaarscompetitie is verplaatst naar het najaar en er werden veel toernooi geannuleerd. Hierdoor was het voor veel spelers, na bijna een jaar geen wedstrijden spelen, weer spannend hoe het zou gaan. Er werd wel doorgetraind maar een echte wedstrijd is altijd anders. Dat zie je zelfs bij topvoetballers dat ze wel fysiek goed zijn als je kijkt naar de testgegevens, maar dat het spelen van echte wedstrijden net een niveau hoger is.

Zo ook bij mijn leerlingen die lekker aan het trainen waren en dat ik hen weer een eerste wedstrijd zag spelen in een toernooi. Totaal onherkenbaar. In plaats van door te slaan heel verkrampt aan het spelen. En dat hoor ik ook nu weer voorafgaande aan de najaarscompetitie. De zenuwen spelen op naar de competitiedag toe. En op de competitiedag kost het tijd om de spanning uit het lichaam te slaan en te doen wat je ook in de trainingen deed.

Ook bij Wesley Koolhof liep het in de finale in de herendubbel van de US Open niet zoals hij het voor ogen had. Het was de hele partij net niet. Running lobs een paar centimeter uit, de bal met de volley net tegen de netband, returns net uit, etc. Ze bleven dichtbij, maar het momentum konden ze niet doen switchen. Ik hoop dat ze snel opnieuw in een finale van een Grand Slam komen te staan en dan deze ervaring meenemen om dan als overwinnaar van de baan te stappen. Maar het blijft heel knap om in de Grand Slam finale te staan en daar mag je heel trots op zijn. Ook in de beide enkelspel finales was het begin van Naomi Osaka en Dominic Thiem minder dan ze eerder hadden laten zien. Maar zij konden het loslaten in hun hoofd om alsnog de wedstrijd te doen kantelen en de titel binnen te slepen. Maar ook Thiem had al de ervaringen van eerdere verliespartijen in Grand Slam finales om uiteindelijk zijn eerste Grand Slam titel te pakken.

Het gaat erom dat je leert van de eerste keer. De eerste keer in een Grand-Slam finale, de eerste keer na een jaar geen wedstrijden, de eerste keer van het competitie spelen waar je geen fouten wilt maken voor je partner en voor je teamgenoten. Dat is nu achter de rug. Dus je weet nu weer hoe het voelt om op de baan te staan en wedstrijden en finales te spelen. Dan kan je volgende keer meer richten op de bal en het spel om de juiste dingen te doen. Dan speel je met meer plezier je wedstrijden. En dan is tennis gewoon ontzettend leuk. Voor een eerste keer kan je je zo goed mogelijk voorbereiden. Je kunt de verschillen scenario’s door nemen waardoor het niet aan je voorbereiding ligt. Dat zou ook moeten voor de eerste keer als het gaat regenen bij de najaarscompetitie. De VCL heeft de ruimte gekregen om de wedstrijden niet na pas 2 uur maar al na een half uur te mogen afgelasten. En ze hebben de ruimte om, indien het noodzakelijk is om aan de coronamaatregelen te voldoen, in te grijpen naar eigen inzicht. Maar er zou ook advies kunnen zijn om gebruik te maken van tenten op het terras of meer grote parasols waar je buiten onder zou kunnen schuilen. Nu moeten de verenigingen het zelf proberen in te vullen. Soms is dat heel goed. Zeker als er ook een restaurant functie is. Als ik zag hoe het bij TC Soestdijk geregeld was met kaartjes op de tafel buiten welke teams er aan de tafels mogen zitten en waar de toeschouwers moeten blijven als ze iets willen drinken, daar neem ik mijn petje voor af. Zulke voorbeelden zouden meer naar buiten mogen komen om niet het wiel opnieuw uit te hoeven vinden.

Maar hopelijk komt er geen eerste keer en kan de najaarscompetitie in een ruk uitgespeeld worden. Dat zal zeker het niveau van het spel ten goede komen. ”Een pad ontstaat door er op te lopen”. Met meer ervaring heb je meer kans dat het een tweede keer beter lukt. Dat geldt voor de corona maatregelen tijdens de competitie en het spelen van een finale Grand Slam.

Groet
Ronald